Start groep Rouwverwerking

gesprek, muziek, verhalen en creatieve werkvormen

Als je een dierbare verliest ben je in de rouw. Je merkt dat aan gevoelens, lichamelijke reacties, gedachten en gedrag die je soms op onverwachte (en ongelegen!) momenten overvallen. Je bent aan de overledene gehecht en nu moet je leren leven met het gemis.
Rouwen is gevoelens verwerken en gedachten bewerken, rouwen is intensief bezig zijn met het verlies en tegelijk afleiding zoeken en doorgaan met je leven.
Jouw manier van rouwen heeft te maken met wie je bent, hoe je geleerd hebt je te hechten aan anderen en met verlies om te gaan. Het heeft ook te maken met de band die je hebt gehad met de overleden persoon en hoe hij of zij overleden is. Het kan zijn dat je soms jezelf niet meer herkent!

 

Als je vastloopt in het rouwen
Soms blijft de pijn en het gemis na het overlijden van een dierbare zo groot dat het niet lukt om je leven weer op de rails te krijgen. Bijvoorbeeld doordat je steeds wordt overspoeld door heftige gevoelens en tot niets meer komt, of doordat je alsmaar afleiding zoekt in je werk of andere activiteiten om even te vergeten wat er is gebeurd.
Je hebt misschien gevoel in een kringetje rond te draaien, het verdriet lijkt soms erger in plaats van minder, je komt niet verder. Het kan prettig zijn om met lotgenoten ervaringen uit te wisselen en actief bezig te zijn met alle aspecten van het verlies.

 

Groep Rouwverwerking
Deze groep is bedoeld voor volwassenen die een dierbare hebben verloren. Dat kan een partner, een kind, een ouder, een familielid, een goede vriend of vriendin zijn. Het verlies moet minimaal 6 maanden geleden hebben plaatsgevonden, er staat geen maximum tijd voor.

 

Met een groep van 4 tot 6 personen volgen we de methode ‘Op zoek naar rouwverlichting’. In deze behandelmodule leer je samen met lotgenoten omgaan met je verlies en de gevoelens die daarbij horen. We werken op een actieve en positieve manier aan de verwerking van het overlijden en gaan op zoek naar dat wat troost.
Naast gesprek gebruiken we ook creatieve werkvormen, muziek, herinneringen en verhalen om de belangrijkste thema’s rondom jouw verlies op persoonlijke wijze uit te werken.
Marit van Vliet begeleidt de groep. Zij is vaktherapeut beeldend en begeleidt in haar praktijk regelmatig volwassenen en kinderen bij het vlottrekken van gestagneerde rouwprocessen.

 

Aantal bijeenkomsten: 1 intakegesprek en 10 groepsbijeenkomsten

Tijdstip: woensdagavond 19.30-21.30, wekelijks vanaf 16 januari 2019
Plaats: Praktijkruimte Marit van Vliet, Wilhelminastraat 16, Gouda

Kosten: € 400 inclusief intakegesprek, werkbladen en materiaal

In veel gevallen vergoedt de verzekering (een deel van) de kosten.
Het is ook mogelijk deze module individueel te volgen; de prijs is dan €650

 

Informatie en aanmelding:

Marit van Vliet,

06-31793644

info@maritvanvliet.nu

 

Mieke - een jaar na het verlies van mijn man vond ik dat het maar klaar moest zijn met het verdriet. Ik was weer volop aan het werk, deed veel met vriendinnen en was ook al op vakantie geweest. Maar steeds vaker overspoelde het gemis van Bert me, ik kon dan alleen maar huilen. Het werd niet beter maar slechter. In de rouwgroep heb ik mezelf de tijd gegund om te rouwen en om stil te staan bij wat Bert nog steeds voor me betekent. Het was een plek waar ik even niet stoer hoefde te zijn. Ik heb een paar werkstukken gemaakt die een mooi plekje in de kamer hebben gekregen.

Jacques - onze Jordy is al lang geleden verongelukt, hij was 4 jaar en zou nu 21 zijn. Ik dacht altijd dat mijn vrouw en ik zijn dood wel verwerkt hadden maar toen ik een poos plat moest vanwege een hernia begon ik te malen. Ik zag telkens die vrachtwagen voor me, met dat stepje. Ik vond het wel een beetje gek om na zo veel jaren nog eens naar zo'n groep te gaan, maar blijkbaar was de tijd nu rijp. Ik kan nu rustig aan Jordy denken, aan hoe hij was en wat hij voor me betekent. Ik zal hem altijd blijven missen, hij blijft altijd bij ons horen.   

Tine - mijn kinderen hebben me voor deze groep opgegeven. Ze merkten dat ik het plezier in alles was kwijtgeraakt nadat Karel was overleden. We waren al 52 jaar samen. Het is te verwachten dat één van tweeën overlijdt als je al zo oud bent maar hoe kun je je daar op voorbereiden? Ik wilde mijn kinderen niet belasten met mijn gezeur over Karel maar ze zagen wel dat het niet goed met mij ging. Het was fijn om me in de rouwgroep te kunnen uiten zonder dat iemand daar last van had. We zaten allemaal in hetzelfde schuitje. Doordat de opdrachten niet alleen over het verlies gingen maar ook over troost en de toekomst, voelde ik me naderhand wat sterker en hoopvoller. Mijn kinderen waren wel benieuwd naar alles dus we hebben veel over Karel gepraat.